Een paar weken geleden waren Allard Berends, directeur/hoofdredacteur omroep Flevoland, en Wim Kramer, directeur RTV Utrecht, op bezoek op de SVJ. De discussie die gehouden werd ging over het inzetten van camjo’s.
Michael Rosenblum (de nieuwe ‘profeet van televisiewereld’) is erg voor camjo’s en zijn strijdpunt is dan ook: “Iedere journalist die niet in staat is zijn eigen camerawerk te doen is niet geschikt voor zijn vak en moet je ontslaan.”
Zelf had ik eigenlijk nog nooit over Rosenblum gehoord en over het inzetten van camjo’s had ik ook nog nooit echt nagedacht. Nu wel, en ik ben voor mezelf tot de conclusie gekomen dat ik hoop dat camjo’s niet gaan overheersen op televisie in de toekomst.
Waarom? Nou dat zal ik duidelijk proberen te maken….
Een camjo is dus een journalist die daarnaast ook opgeleid is, of ieder geval een beetje, tot cameraman. Hij gaat zelf op pad en neemt altijd en overal zijn camera mee naar toe. Het voordeel hiervan is dat er verhalen komen die dichterbij de mensen staan. Je integreert makkelijker en maakt dus meer sociaal getinte human interest verhalen. Een voorbeeld hiervan zie je op Discovery, hier is een programma te zien over mensen die de zee opgaan en proberen zo’n groot mogelijke of aparte vis te vangen. Voor zo’n item is een camjo natuurlijk uitermate geschikt. Er hoeft geen heel team mee op de boot en je ziet het ‘vissen’ echt een beetje door de ogen van de vissers. Ik ben het er wel mee eens dat je dit soort verhalen makkelijker kan maken als je camjo bent en je zit natuurlijk ook dichter op het verhaal.
De verschillende omroepen die veel gebruik maken van camjo’s, zoals bijvoorbeeld RTV Utrecht, hanteren de volgende argumenten voor het gebruik van camjo’s:
-betere verhalen
-met hetzelfde geld veel meer kunnen doen.
Maar om nou je hele zender vol te krijgen met dat soort verhalen? Nee, dat hoeft van mij niet. Doordat een camjo vooral ook veel bezig is met techniek gaat dat ten koste van de inhoud van een verhaal. Items die gemaakt moeten worden waar veel hectiek is of persconferenties waar je je als verslaggever moet focussen op de inhoud en niet op het beeld of de audio zijn helemaal niet geschikt voor camjo’s. Wim Kramer verteld dan ook dat ze proberen dit soort onderwerpen op een andere manier te brengen. Dus bij de burgers informatie zoeken over deze onderwerpen. Maar dan verdwijnt toch alle echte serieuze onderwerpen van de zender? Deze zou ik toch zelf ook graag blijven zien. Ook als je als verslaggever een verhaal wilt vertellen en actief daarin bezig wilt zijn gaat dat dus niet, je kan moeilijk je zelf volgen met je eigen camera.
Op zich leuk een camjo, maar ik hoop dat er gewoon echte verslaggevers en cameramensen blijven bestaan. Dan zal de audio en het beeld ook altijd goed blijven en zal er ook veel inhoud blijven bestaan. We zullen zien….
