Vorige week was Gert-Jan Oelderink, directeur van NRC, op de Svj. Hij had het onder andere over de iLiad, sinds dit jaar kan je je bij het NRC abonneren op een abonnement speciaal de krant voor op de iLiad. Zo kun je elke dag vanaf jouw apparaatje de krant lezen.
Sceptisch, dat is denk ik het beste woord om te beschrijven hoe ik hierover denk. Tijdens het schrijven dit stuk (ja gewoon schrijven met pen en papier om later, bij gebrek aan een laptop, het straks weer over te tikken) zit ik in de trein van Rotterdam naar Utrecht. Als ik om me heen kijk kan ik het me niet voorstellen dat hier in plaats van al die krantjes, straks de trein vol zit met gebruikers van de iLiad.
Oke, ik ben het er mee eens dat zo’n apparaatje zeker voordelen heeft. Ik hoef hier in de trein niet meer moeilijk te doen om een bladzijde om te slaan, ik kan buiten in de zon gewoon van het scherm aflezen en het energieverbruik ligt ontzettend laag.
Uit het apparaat zelf komt geen licht, zodat je geen last hebt van tegenlicht als je lekker in de zon zit. (simpel gezegd dan) Mocht je in het donker zitten dan kan je wel licht aanzetten van uit het scherm, zodat je dan ook je krantje lekker kan lezen. Verder gebruikt het apparaat alleen energie bij het omslaan van een pagina, dus ook is erg goed. Zeker omdat wij Nederlanders en wereldbewoners de komende jaren steeds meer bezig zullen zijn met zuinig en energiebesparend leven. Als iedereen over 50 jaar nou alleen van een iLiad-achtig apparaat afleest dan hoeven er ook geen bomen meer gekapt te worden voor een dagelijks verschijnende krant Dus ik zie ook echt wel voordelen.
Maar ik kan het me gewoon niet voorstellen. Toen Sony in 1991 kwam met het ‘electronic book’ in Japan was ik maar liefst 3 jaar oud en nog niet eens uit de luiers. Nu zijn we 17 jaar verder en tot vorig jaar had ik echt nog nooit van deze uitvinding gehoord. In 17 jaar tijd is er veel verbeterd en veranderd maar een echt hit is het nog niet geworden. Ik heb nog nooit iemand lekker in de trein, bus of op het terras met een iLiad gezien. Nog nooit.
Je krijgt het er bij mij gewoon niet in dat over 50 jaar de trein vol zit met mensen met deze ‘apparaatjes’. Ik vind zelf lezen van een scherm erg vermoeiend, daarnaast vind ik het ook zo heerlijk om de dag bijvoorbeeld te beginnen met een sigaretje,bak koffie en een echte papieren krant. Mijn grote vraag is dus hoeveel markt er is voor zo’n apparaat. Dat het goed is en beter zal worden geloof ik echt wel, maar ik heb veel twijfels over de grote van de ‘vraag’. Ik ben er in ieder geval voorlopig nog niet voor in.
Heb je de iLiad of een ander leesapparaat gebaseerd op elektronische inkt weleens geprobeerd? Zo’n scherm leest echt net zo goed als gewoon papier! Heel wat anders dan het scherm van een laptop. Ik zou het abonnement op de papieren krant acuut opzeggen en alleen met m’n iLiad door het leven gaan als het NRC er niet zo’n puinhoop van gemaakt had. De conversie van de papieren krant naar het ePaper formaat levert veel problemen op en regelmatig is een flink deel van de krant onleesbaar omdat de conversie niet goed gaat. Zie de NRC ePaper wiki op MobiRead.