Grotere kaart weergeven

Mijn account

Heb nog niet alles erop gezet, maar mijn liveblog erop zetten ging ieder geval een stuk sneller als via wordpress.

Sceptisch, dat is denk ik het beste woord om te beschrijven hoe ik hierover denk. Tijdens het schrijven dit stuk (ja gewoon schrijven met pen en papier om later, bij gebrek aan een laptop, het straks weer over te tikken) zit ik in de trein van Rotterdam naar Utrecht. Als ik om me heen kijk kan ik het me niet voorstellen dat hier in plaats van al die krantjes, straks de trein vol zit met gebruikers van de iLiad.

Oke, ik ben het er mee eens dat zo’n apparaatje zeker voordelen heeft. Ik hoef hier in de trein niet meer moeilijk te doen om een bladzijde om te slaan, ik kan buiten in de zon gewoon van het scherm aflezen en het energieverbruik ligt ontzettend laag.

Uit het apparaat zelf komt geen licht, zodat je geen last hebt van tegenlicht als je lekker in de zon zit. (simpel gezegd dan) Mocht je in het donker zitten dan kan je wel licht aanzetten van uit het scherm, zodat je dan ook je krantje lekker kan lezen. Verder gebruikt het apparaat alleen energie bij het omslaan van een pagina, dus ook is erg goed. Zeker omdat wij Nederlanders en wereldbewoners de komende jaren steeds meer bezig zullen zijn met zuinig en energiebesparend leven. Als iedereen over 50 jaar nou alleen van een iLiad-achtig apparaat afleest dan hoeven er ook geen bomen meer gekapt te worden voor een dagelijks verschijnende krant Dus ik zie ook echt wel voordelen.

Maar ik kan het me gewoon niet voorstellen. Toen Sony in 1991 kwam met het ‘electronic book’ in Japan was ik maar liefst 3 jaar oud en nog niet eens uit de luiers. Nu zijn we 17 jaar verder en tot vorig jaar had ik echt nog nooit van deze uitvinding gehoord. In 17 jaar tijd is er veel verbeterd en veranderd maar een echt hit is het nog niet geworden. Ik heb nog nooit iemand lekker in de trein, bus of op het terras met een iLiad gezien. Nog nooit.

Je krijgt het er bij mij gewoon niet in dat over 50 jaar de trein vol zit met mensen met deze ‘apparaatjes’. Ik vind zelf lezen van een scherm erg vermoeiend, daarnaast vind ik het ook zo heerlijk om de dag bijvoorbeeld te beginnen met een sigaretje,bak koffie en een echte papieren krant. Mijn grote vraag is dus hoeveel markt er is voor zo’n apparaat. Dat het goed is en beter zal worden geloof ik echt wel, maar ik heb veel twijfels over de grote van de ‘vraag’. Ik ben er in ieder geval voorlopig nog niet voor in.

www.revver.com

Revver is net als youtube een site waar je video’s kan plaatsen. Wat het voordeel is van Revver is dat er naar mijn idee minder roekeloos video’s worden geplaatst. Er ontstaat dus betere content en niet een verzameling van video’s waar 80% onzin is zoals op youtube.

Bij Revver kan je geld verdienen door een geweldige video te maken en deze te delen met andere gebruikers of andere mensen. Je kan je video embedden op je blog of website. Andere gebruikers kunnen dus ook makkelijk geld verdienen omdat zij jouw video kunnen delen met anderen, maar jij zal altijd het meeste blijven verdienen omdat je zelf de maker bent van de film.

Je kan je video doormiddel van verschillende tools: zoals de ‘email it button’, embed codes, maar ook kunnen mensen jou video’s toevoegen aan hun RSS feed. Ook kan je een widget plaatsen op je eigen website die automatisch wordt upgedate als jij een nieuw filmpje op revver zet.

Daarnaast heeft Revver een fijne vormgeving, het is veel overzichtelijker dan youtube. Je kan wel comments op een filmpje plaatsen maar dit gebeurd niet op Revver zelf, je wordt dan doorverwezen naar de sites waar het filmpje is opgenomen. Dit zorgt er ook voor dat alles dus puur op videocontent gericht blijft.

Je kan dus geld verdienen met de video’s die je toevoegt. Dit kan omdat Revver advertenties aan jouw filmpjes ‘haakt’ en het geld wat zij daarvoor krijgen met jou delen.

Wat u zegt!

WUZ.nl is een sociale nieuwssite waar de burger het nieuws uit eigen buurt zelf kan publiceren en delen met de rest van Nederland. Mensen kunnen een artikel publiceren, maar ook foto’s en filmpjes plaatsen. De artikelen die op de site staan gaan onder anderen over een GSM-mast, onrust door bouwplannen, een toneelvoorstelling van de kinderen, een buurtfeest etc. De site is een onderdeel van de Telegraaf.

Wat het verschil is met wuz.nl en andere opiniesites is dat hier al het nieuws door de burger wordt gepubliceerd. Alles wat speelt in een omgeving kan erop komen. Doordat je bij het registreren voor een ‘mijnwuz’ pagina je eigen postcode moet invullen, wordt de content die je plaatst direct geplaatst op de betreffende regiopagina.

De WUZ-redactie maakt een bepaalde selectie uit de leukste artikelen en deze kunnen worden geplaatst op de voorpagina van WUZ.nl, telegraaf.nl of in de krant.

Ook worden er stellingen geplaatst door de WUZ-redactie zelf waar de lezers dan weer op kunnen reageren. Leuk aan de homepage is dat er van alles op staat. De top tien artikelen, top tien wuzzers, top tien foto’s, best gewaardeerd, recent toegevoegd etc. De site is duidelijk en overzichtelijk en een leuke manier om te weten te komen wat er in een bepaalde leefomgeving speelt.

Met al die nieuwe media komen er steeds meer websites en andere toepassingen bij. Maar wat is nou een goede manier om een filmpje te maken en op welke sites kan je dat plaatsen. Ik probeer een paar sites of formats te vinden op het web die ik zelf of nog niet kende, of goed vind, of gewoon wat over wil vertellen.

Deel 1: filmpje en poster SP

Iedereen kent dat filmpje en/of die poster wel van de SP, over de thuiszorg van ouderen. Het filmpje wat op internet hierover is verschenen is denk ik algemeen bekend.

Dit is natuurlijk een filmpje over een standpunt van de SP, maar eigenlijk is dit ook opinie, zij uitten met dit filmpje hun opinie over de thuiszorg in Nederland voor ouderen. Persoonlijk vind ik dit echt een heel goed filmpje. De eenvoud van het filmpje door een oude vrouw frontaal in beeld haar zegje te laten doen en zich uit te laten kleden, komt goed over. Dit filmpje blijft bij de meeste mensen denk ik wel hangen. Het valt op eigenlijk vooral door de eenvoud. Wat ook goed is en sterk van dit format, is dat de vrouw eigenlijk niet klaagt. Ze zegt dat Connie te duur was en dat ze zich nu net zo goed voor de hele wereld kan uitkleden. Maar ze zegt dus niet van: ‘De thuiszorg is zo klote, want Connie moest weg etc.’ Nee, ze houdt de eenvoud vast. Dit vind ik erg sterk van het format. Daarnaast hebben zij dus een poster gemaakt en verspreid met dezelfde boodschap. Dit zorgt er voor dat je niet alleen online of via televisie mensen bereikt maar ook gewoon in de stad als mensen deze poster zien hangen.

Dit format houdt dus in:
Een simpel filmpje met een oude vrouw in een grijze ruimte. Zij loopt met haar rollator en begint haar verhaal te vertellen. Ondertussen kleed ze zich langzaam, zonder gene uit.

Dit format zou je in andere dingen ook kunnen toepassen, dit houdt niet in dat dus telkens iemand zich uit moet kleden, maar dat de eenvoud van de boodschap behouden blijft. Met een simpel filmpje met iemand die in een kale ruimte staat en iets uitbeeld of doet wat met het onderwerp te maken heeft en ondertussen zijn verhaaltje doet. De kracht van dit format is ook dat de tekst ook eenvoudig is, het zijn geen lappen tekst, maar krachtige, rustige en korte zinnen. Het filmpje duurt precies 1.02 minuten en ook hierbij is dus de eenvoud gehouden. Het hoeft niet altijd perse lang te duren, het is misschien wel beter om het eenvoudig te houden en de aard van de boodschap naar boven te brengen.

Michael Rosenblum (de nieuwe ‘profeet van televisiewereld’) is erg voor camjo’s en zijn strijdpunt is dan ook: “Iedere journalist die niet in staat is zijn eigen camerawerk te doen is niet geschikt voor zijn vak en moet je ontslaan.”

Zelf had ik eigenlijk nog nooit over Rosenblum gehoord en over het inzetten van camjo’s had ik ook nog nooit echt nagedacht. Nu wel, en ik ben voor mezelf tot de conclusie gekomen dat ik hoop dat camjo’s niet gaan overheersen op televisie in de toekomst.

Waarom? Nou dat zal ik duidelijk proberen te maken….

Een camjo is dus een journalist die daarnaast ook opgeleid is, of ieder geval een beetje, tot cameraman. Hij gaat zelf op pad en neemt altijd en overal zijn camera mee naar toe. Het voordeel hiervan is dat er verhalen komen die dichterbij de mensen staan. Je integreert makkelijker en maakt dus meer sociaal getinte human interest verhalen. Een voorbeeld hiervan zie je op Discovery, hier is een programma te zien over mensen die de zee opgaan en proberen zo’n groot mogelijke of aparte vis te vangen. Voor zo’n item is een camjo natuurlijk uitermate geschikt. Er hoeft geen heel team mee op de boot en je ziet het ‘vissen’ echt een beetje door de ogen van de vissers. Ik ben het er wel mee eens dat je dit soort verhalen makkelijker kan maken als je camjo bent en je zit natuurlijk ook dichter op het verhaal.

De verschillende omroepen die veel gebruik maken van camjo’s, zoals bijvoorbeeld RTV Utrecht, hanteren de volgende argumenten voor het gebruik van camjo’s:

-betere verhalen
-met hetzelfde geld veel meer kunnen doen.

Maar om nou je hele zender vol te krijgen met dat soort verhalen? Nee, dat hoeft van mij niet. Doordat een camjo vooral ook veel bezig is met techniek gaat dat ten koste van de inhoud van een verhaal. Items die gemaakt moeten worden waar veel hectiek is of persconferenties waar je je als verslaggever moet focussen op de inhoud en niet op het beeld of de audio zijn helemaal niet geschikt voor camjo’s. Wim Kramer verteld dan ook dat ze proberen dit soort onderwerpen op een andere manier te brengen. Dus bij de burgers informatie zoeken over deze onderwerpen. Maar dan verdwijnt toch alle echte serieuze onderwerpen van de zender? Deze zou ik toch zelf ook graag blijven zien. Ook als je als verslaggever een verhaal wilt vertellen en actief daarin bezig wilt zijn gaat dat dus niet, je kan moeilijk je zelf volgen met je eigen camera.

Op zich leuk een camjo, maar ik hoop dat er gewoon echte verslaggevers en cameramensen blijven bestaan. Dan zal de audio en het beeld ook altijd goed blijven en zal er ook veel inhoud blijven bestaan. We zullen zien….